Decibel Calculator

De decibel (dB) is een dimensieloze eenheid die de verhouding tussen twee fysische grootheden uitdrukt op een logaritmische schaal met grondtal 10. Hij is gelijk aan een tiende van een bel (B) en wordt veel gebruikt in de akoestiek, omdat het menselijk gehoor de intensiteit van een prikkel logaritmisch waarneemt.

De kerngedachte achter de decibel is dat hij een verhouding ten opzichte van een referentiewaarde weergeeft, en geen absolute waarde. Dezelfde 60 dB kan heel verschillende dingen betekenen, afhankelijk van de gekozen referentie. Logaritmen worden gebruikt omdat de gemeten grootheden een enorm bereik beslaan. De hoorbare geluidsdruk verschilt bijvoorbeeld in energie meer dan een biljoen keer tussen het zwakste geluid en de pijngrens, maar een logaritmische transformatie comprimeert dit tot een hanteerbaar bereik van 0 tot 120 dB.

Deze rekenmachine ondersteunt twee modi: vermogensverhouding en spanningsverhouding. Je kunt hem gebruiken voor akoestische metingen, versterking van audiosignalen en het berekenen van verliezen in antennes en communicatielijnen.

Bij het werken met een verhouding van vermogen (of geluidsenergie) gebruik je dB = 10 × log₁₀(P1 / P2). Voor amplitudegrootheden zoals spanning, stroom of geluidsdruk is het vermogen evenredig met het kwadraat ervan (P ∝ V²), dus gebruik je dB = 20 × log₁₀(V1 / V2).

Betekenis van de variabelen: P1 en V1 zijn de gemeten waarden; P2 en V2 zijn de referentiewaarden.

Voorbeeld 1 (vermogensverhouding): Bij een uitgang van 100 W en een referentie van 1 W geldt dB = 10 × log₁₀(100 / 1) = 10 × log₁₀(100) = 10 × 2 = 20 dB.

Voorbeeld 2 (spanningsverhouding): Bij een signaal van 2 V en een referentie van 1 V geldt dB = 20 × log₁₀(2 / 1) = 20 × 0,301 ≈ 6,02 dB. Met andere woorden: het verdubbelen van de spanning voegt ongeveer 6 dB toe.